Verhalen. 

Iedereen kent de zin "..want praten helpt". Zorgen voor je gezinslid, je écht zorgen maken en deze niet van je af kunnen zetten, zelf zorg tekort komen, etc.  zijn lastige onderwerpen. Bij ZoJong! weten we dat dit niet zomaar onder vrienden kan worden gezegd. Daarom hebben we deze online ruimte opgericht waar je veilig en anoniem je verhaal kan delen. Zo krijgt iedereen, ook kinderen of jongeren  zonder een steunende vriendenkring, de kans om zijn/haar hart te luchten. Veel schrijf- en/of leesplezier!

Lezen. 

 

Hieronder lees je alle verhalen van andere jonge mantelzorgers die hun ervaringen, zorgen, tips en tricks delen.

Ik ben sinds een drietal jaar mantelzorger voor mijn grootouders. Mijn grootvader kreeg anderhalf jaar geleden de diagnose Alzheimer en sindsdien volg ik alles op. Voor zijn diagnose hielp ik al met boodschappen doen, maar sindsdien regel ik ook alle hulp in huis, beheer ik mee de financiën, heb ik ook al de begrafenis van hun zoon geregeld,...

 

Sinds augustus 2019 kreeg mijn grootmoeder de diagnose Parkinson en heb ik hier ook alles meteen beginnen regelen: huishoudhulp, boodschappenhulp, ziekenhuisbed regelen, aanpassingen in huis, medicatie opvolgen, huis poetsen, eten klaarmaken voor mijn grootvader, maaltijden aan huis aanvragen en noem maar op. Ikzelf merk vaak dat bepaalde....

Toen ik verder ging studeren, kreeg mijn mama de diagnose van kanker. We wisten meteen dat het niet meer te genezen was. De dokters gaven het nog vijf jaar. Net dan vertrok ik op kot. Het was heel dubbel. Enerzijds wil je van het studentenleven genieten, anderzijds heb je voortdurend het idee dat je thuis moet zijn om voor je mama te zorgen. Op een gekke manier leek het dan toch te wennen. Ik vertelde er wel over tegen mijn vrienden, maar die wisten vaak niet hoe te reageren. Mensen vonden het gek dat ik niet op Erasmus ging, maar waarom zou ik de jaren die ik nog had met mijn mama, net dan een half jaar of een heel jaar in het buitenland gaan wonen? Mensen leken voortdurend te vergeten wat mijn thuissituatie was. Niemand (thuis of van de verpleging of dokters) vroeg ooit hoe het met mij was. Ik stond er ook niet...

Op 19 februari stelde Eurocarers, een Europese organisatie die zich inzet voor mantelzorg, hun project EDY-CARE voor. In dit project werkten mensen uit Portugal, Zweden, Italië en Slovenië samen om Jonge Mantelzorgers op scholen beter te kunnen ondersteunen.  Jessica en Shaun, twee jonge mantelzorgers, deelden hun verhaal. Jessica, een jonge mantelzorger uit Zweden, trapte de bijeenkomst af met haar verhaal. "Ik woon in Zweden en ik heb een broer met een ernstige aandoening. Op school voelde ik me vaak alleen en onbegrepen, ik wist niet er nog andere jongeren waren in dezelfde situatie. Niemand vroeg me hoe het met me ging. Eén vraag zou al voldoende geweest ..."

Ik ben een student die al gedurende 6 jaar, samen met mijn broer, zorgt voor mijn moeder. Zo'n 6 jaar geleden zijn mijn ouders gescheiden en sinds dan is mijn moeder psychisch zeer onstabiel geworden. Aangezien zij een heel moeilijke relatie heeft met haar familie (ouders, zus), waren mijn broer en ik zowat de enige personen die ze nog had. Onze mama wordt al gedurende 6 jaar intensief opgevolgd op psychologisch vlak, maar dit is niet voldoende. Ze is dan ook gedurende 6 jaar herhaaldelijk opgenomen in psychiatrische instellingen (meer wel dan niet). Aan elke nieuwe opname gaat een zwaar dieptepunt vooraf, waarop mijn moeder helemaal uit elkaar valt. En telkens opnieuw zijn het mijn broer en ikzelf die de stukjes mogen oprapen. Dit weegt heel...

Pas ontdekte ik de website van ZoJong. Gewoon, uit nieuwsgierigheid en om meer te weten te komen over jonge mantelzorgers, niet omdat ik wist dat ik er zelf één was. Toen zag ik dat een ouder met een verslaving ook kan betekenen dat je JMZ bent... Deze ontdekking is zo enorm geweest voor mij. Het is een erkenning dat alles dat ik doorheen mijn kindertijd heb gedaan en nu nog doe ook écht zorgen is, écht werken is. Het voelde altijd zo zwaar, maar ik gaf het niet eens toe aan mezelf omdat niemand om mee hen mijn moeite leek te erkennen. Ik zag 'mantelzorger' altijd als iemand die zorgde voor een ander persoon met een ernstige fysieke ziekte of fysieke/mentale beperking, waarbij die persoon bijvoorbeeld helpt bij typische zorgtaken en het huishouden. Ik heb altijd een enorm respect gehad voor deze mensen en zeker kinderen en jongeren, wat mij.."

Op 19 februari stelde Eurocarers, een Europese organisatie die zich inzet voor mantelzorg, hun project EDY-CARE voor. In dit project werkten mensen uit Portugal, Zweden, Italië en Slovenië samen om Jonge Mantelzorgers op scholen beter te kunnen ondersteunen.  Jessica en Shaun, twee jonge mantelzorgers, deelden hun verhaal. Hier kan je het verhaal van Shaun lezen. "Mijn moeder heeft een ernstige vorm van kanker en mijn zus heeft een ernstige afwijking waardoor ze mentaal tussen 18 maanden en 3 jaar oud is. Zij heeft hulp bij alles nodig: eten, zich wassen,… Daar komen nog gedragsstoornissen bij omdat ze soms erg gefrustreerd is door dingen die ze niet kan. Mijn thuissituatie kreeg een tijdje veel media-aandacht ..."

Schrijven.

Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief :D!

Volg ons op sociale media!

  • Facebook
  • Instagram
  • Facebook - Black Circle
  • Instagram - Black Circle